امید، همیشه فریاد نیست؛
گاهی فقط ادامهدادنِ ایستادن است.
همان لحظهای که با وجود خستگی،
دست از انسانبودن نمیکشیم،
همان وقتی که هنوز به فردا سلام میکنیم،
حتی اگر امروز، سخت و سنگین گذشته باشد.
ایستادن، یعنی باور داریم
این خاک، هنوز ظرفیتِ روشنشدن را دارد.
